Hourly Comic Day

Ik tekende nog nooit. Omdat deze jongeman eind vorige week opriep om dat toch te doen, deed ik dat. (En stiekem ook omdat ik dat gewoon eens wou proberen.) 

De dag zelf was ik op vakantie. De eerste herfstvakantie zonder grootvader. Niemand haalde de krant en oma keek sip, maar voor de rest was alles hetzelfde.

Precies toch niet helemaal

Ik spreek jouw taal, maar wel alleen geschreven.

Alsof de klank van woorden ons niet ligt.

Ik spreek jouw taal, maar wel alleen geschreven.

Letters heel mooi naast elkaar getypt.

Ik spreek jouw taal, maar krijg ze niet over mijn lippen.

Getwijfel over hoe dat dan juist moet.

Ik spreek jouw taal, maar durf niet altijd even goed,

uit schrik ons stilzwijgend verbond voor eeuwig te verbreken.

Ik spreek jouw taal, maar als wij écht communiceren,

dan loopt het af, fataal. En hoe jammer ik dat vind.

Dan zit ik daar en ratel maar en jij, jij staart en staart dan maar.

Ik spreek jouw taal, onuitgesproken.
Alsof alleen mijn vingers weten hoe het verder moet.